Windhoek

Windhoek, letterlijk de winderige hoek zoals het Afrikaans dat zo mooi beschrijft, is de plek waar bijna elke roadtrip door Namibië begint. Vanuit dit hooggelegen hoekje in het midden van het land trekken reizigers zuidwaarts naar de duinen van Sossusvlei, naar het noorden richting Etosha National Park om wilde dieren te spotten, of westwaarts naar de kuststad Swakopmund. Natuurlijk is Windhoek ook de hoofdstad en grootste stad van het land, met een fascinerende geschiedenis. En niet te vergeten: een plek die een langer verblijf beloont met heerlijke sundowners (steaks inbegrepen!).

Het ontstaan van Windhoek

Het moderne Windhoek vond zijn oorsprong bij Jonker Afrikaner, een inheemse leider van de Orlam-Nama uit de 19e eeuw. Jonker kwam uit de Kaapkolonie (het huidige Zuid-Afrika) en arriveerde met paarden en geweren die het inheemse Nama-volk van Namibië hielpen beschermen tegen de andere belangrijke bevolkingsgroep van die tijd: de Herero. Jonker verdreef de Herero en stichtte in 1840 de stad Windhoek door een kerk te bouwen bij de grootste warmwaterbron (in de huidige wijk Klein Windhoek).

In 1842 woonden hier al 2.000 mensen, maar latere oorlogen tussen de Nama en de Herero zorgden ervoor dat de nederzetting opnieuw werd verlaten. In 1890 arriveerden Duitse troepen, die het fort Alte Feste bouwden. Van 1904 tot 1908 doodden Duitse troepen naar schatting 70.000 Herero’s en Nama’s tijdens een genocide, nadat de twee groepen in opstand waren gekomen tegen koloniale landonteigening en dwangarbeid. Duitsland regeerde tot 1915, waarna Zuid-Afrika het gebied bestuurde tot de onafhankelijkheid van Namibië in 1990. Veel kolonisten vertrokken, hoewel er een kleine Duitstalige gemeenschap achterbleef.

De inwoners van Windhoek

In Windhoek wonen ongeveer 500.000 mensen. Oshiwambo is de taal die de meeste mensen thuis spreken (afkomstig van de Ovambo, ook een van de inheemse stammen van Namibië), gevolgd door het Khoekhoegowab van de Nama, het Afrikaans en het Otjiherero (verbonden met het Herero-volk). Engels is de officiële taal, terwijl Afrikaans in verschillende gemeenschappen wordt gesproken en Duits nog steeds op sommige straatnaamborden staat. De meeste inwoners wonen in townships zoals Katutura, ten noorden van het stadscentrum. Begroetingen hebben voorrang op zaken – een handdruk en een „hoe gaat het met je“ komen vrijwel altijd op de eerste plaats. De zondag is voorbehouden aan de kerk. Lutherse, katholieke en charismatische congregaties komen dan in de hele stad bijeen.

Meer dan alleen maar een startpunt

Naast zijn rol als reisknooppunt biedt Windhoek een paar verrassingen voor wie wat langer blijft hangen. Sundowners zijn hier een diepgewortelde traditie, die zowel door de lokale bevolking als door bezoekers in ere wordt gehouden, en vanaf 17.00 uur stromen de dakterrassen en uitkijkpunten op de heuvels vol terwijl de Khomas Highlands goud kleuren. Daarna volgt de biefstuk. Rundvlees en wild staan hoog op de Namibische spijskaarten, en bijna overal wordt er iets van de grill geserveerd. Joe’s Beerhouse is voor de meeste toeristen die hier voor het eerst komen de vaste stek om hun avond door te brengen: luidruchtig, druk, en met veel wild en Duits-Namibische fusiongerechten op het menu – zoals Eisbein, schnitzel en bratwurst.

In de Post Street Mall zijn zo’n 30 authentieke ijzeren meteorietstukken te zien uit de prehistorische Gibeon-meteorietenregen, die zo’n 30.000 jaar geleden ruim 26 ton aan brokstukken verspreidde over het zuiden van Namibië. Lang voordat er ook maar iets van werd gecatalogiseerd, smeedden de Nama stukken uit diezelfde meteorietenregen om tot gereedschap en wapens. Als je hier een dag of twee doorbrengt, voelt Windhoek al snel als veel meer dan alleen maar een tussenstop tussen de luchthaven en de nationale parken.